Een flink aantal tuinen in deze plaats houdt achteraan niet op bij een schutting maar bij water: de Vliet, een zijsloot of een singel. Dat is voor de bewoner een van de aangenaamste eigenschappen van zo'n huis en voor ons een punt dat zelden op de lijst staat. De achterzijde gedraagt zich daar namelijk anders dan een gewone achterkant.

Wat er aan die kant ontbreekt

Bij een normale achtertuin kijkt u uit op de tuin van de buren, en zij op de uwe. Aan het water is dat weggevallen.

  • er loopt geen pad waar overdag iemand voorbijkomt
  • er staat geen schutting die eerst over moet worden
  • wie over het water komt laat geen voetstappen achter
  • een vlonder of steiger maakt aan land stappen eenvoudig
  • een boot of kano wekt op het water geen enkele verbazing

Grenst uw tuin achteraan aan water?

De monteur loopt die zijde met u af en zegt wat er het eerste aan de beurt is.

Wat dat betekent voor de deuren

Het punt is niet dat er aan de waterkant vaker wordt ingebroken dan aan de voorkant. Het punt is dat iemand die daar staat alle tijd van de wereld heeft. Aan de straatzijde haakt men af omdat er na dertig seconden iemand langs kan komen; achter in een tuin aan het water bestaat die drempel eenvoudigweg niet.

En juist die kant van het huis is doorgaans het zwakst uitgevoerd. Daar zitten de tuindeuren of de openslaande deuren, en die liggen vaak enkel op de dagschoot. Daar zit de serre, met veel glas en een deur die als een afterthought is meegeleverd. Daar staat het tuinhuis met het gereedschap. En daar hangen de ramen van de woonkamer, geregeld op de kierstand omdat het mooi weer is.

Wat wij hier adviseren

De eerste stap is een tweede vergrendeling op de tuindeuren, hoog of laag in het blad. Bij openslaande deuren hoort de passieve vleugel boven en onder vast te staan, want die wordt meestal vergeten en is dan het punt waar men begint. Daarna komen de ramen aan die zijde: beslag dat ook de kierstand meevergrendelt laat u gewoon luchten en haalt weg dat een raam met een schroevendraaier wijd open gaat.

Is er een poortje of een hekje aan de waterkant, dan hoort daar een slot op dat werkelijk sluit, en geen haakje dat van buiten over de rand te bedienen is. Voor het tuinhuis of het botenhuis geldt hetzelfde als voor een schuur: een beugelslot waarvan de beugel in het slothuis wegvalt en een overval die met moeren is doorgezet.

Het goedkoopste wat u kunt doen

Een lamp met een bewegingsmelder aan de achtergevel, gericht op de tuin en de waterkant. Dat is geen beveiliging in technische zin, en toch werkt het hier beter dan waar ook. Wie aan de waterkant staat rekent erop dat niemand hem ziet; licht dat opeens aangaat haalt precies dat gevoel weg. Kijk daarbij of er in de tuin een plek is waar men achter een haag of een schuurtje volledig uit het zicht staat, en haal die dekking weg of zet er licht op.

En nog iets, los van inbraak

Een deur aan de waterzijde heeft ook meer met vocht te maken dan de voordeur. Een cilinder die jaarrond in een vochtige lucht hangt, loopt binnen een paar seizoenen zwaar, en een sluitplaat bij de grond begint er te roesten. Wij zetten daarom aan die kant van het huis bij voorkeur beslag van roestvast staal en een cilinder met een behandeld binnenwerk. Dat kost een paar tientjes meer en gaat merkbaar langer mee.

Laat die zijde eens nalopen. Bel 070 5551268 of bekijk hoe wij een huis gesloten houden.